Running a Marathon

Van 0 tot 42,195 km in 20 maanden 2010 (deel 1)


lg     

Luister tijdens het lezen naar Lasgo

Hallo allemaal,

Ik ben Jan en ik ben aan het trainen voor de Rotterdam Marathon. Hieronder een fotootje van de Dam tot Damloop 2009.Er werd mij gevraagd een stukje te schrijven over de Marathon omdat dit de eerste keer gaat worden voor mij en dat is een bijzondere ervaring. Het lijkt me leuk om nu een stukje te schrijven over wat er vooraf is gegaan en uiteindelijk over de Marathon zelf, maar dat duurt nog 2 weekjes.

Gaat ie dan 🙂

In Juli 2008 werd ik bijna 41 en m’n benen begonnen wat stijf te worden, waarschijnlijk door het gebrek aan beweging. Ik deed op dat moment niet veel meer dan sport op T.V. kijken en dat was al vermoeiend genoeg. 🙂 Mijn vriendin Micky en ik besloten de Marlboro Light in te ruilen voor een paar sportschoenen en we begonnen aan onze conditie te werken. Ik vooral bij Duin en Kruidberg, Micky had meer interesse in de sportschool en dus ging ik alleen verder met rennen. Iedere zondagmiddag ging ik proberen te rennen. Daar ik geen flauw idee had wat conditie training inhield deed ik gewoon wat me goed leek. Ik rende 500 meter, stond een minuutje uit te hijgen en liep weer 500 meter. Na een uurtje had ik op deze manier toch wel 7 kilometer bij elkaar gerend. Hierna was ik 3 dagen zo stijf als een plank. Gelukkig ging het al snel beter en eind augustus kon ik al een half uurtje achter elkaar rennen.

Ik kwam er achter dat KAV Holland bestond en dat er een loopgroep was op de woensdagavond. Mijn wens was om ooit een Marathon te lopen en het leek me een goed idee om daarom lid te worden van een vereniging. Zo kwam ik september 2008 eens kijken bij de woensdagavond groep. Ik sprak Hans Bakkenes en hij nodigde me uit om een proeftraining te volgen en dat deed ik enkele weken later en dat beviel zo goed dat ik me besloot aan te sluiten bij de groep. Al snel kwam ik er achter dat een beetje rennen in het bos toch wat anders is dan rennen bij KAV. De eerste maand liep ik regelmatig langs de kant omdat ik niet mee kon komen op de baan. Ik kon simpelweg geen ander half uur rennen. Er werd ook steeds van tempo gewisseld wat heel vermoeiend was.?! Het was heel motiverend om met iedereen van de groep kennis te maken en ik probeerde alle tips en ervaringen in me op te nemen. Eind oktober ging het ondertussen steeds beter en ik ging een keertje mee lopen op zondag in de waterleidingduinen. Dit was helemaal geweldig. Veel mooie natuur waar ik langzamerhand ook oog voor begon te krijgen. Daarvoor was ik zo veel bezig met ademhalen, dat ik net zo goed kon trainen op een industrie terrein. 🙂 Op zondag kreeg ik veel uitleg van Ab en op woensdag kreeg ik veel informatie van Lino. Het heeft me veel geholpen en ik wil jullie hier nog voor bedanken. Eigenlijk heeft de hele loopgroep me altijd erg goed geholpen. De coaches hielpen mij vooral om mijn enthousiasme in toom te houden, ik loop nogal eens te hard van stapel en dat moet ik dan later bekopen. Natuurlijk kreeg ik ook de eerste blessure aan m’n rechterknie. (peesje overbelast) Dit duurde wel 2 maanden.

In Januari 2009 was het dan eindelijk zo ver, (het peesje was over) m’n eerste loopje voor een medaille en een oliebol in de waterleidingduinen. Ik was geweldig trots dat ik de 21 K had vol gemaakt in 1:43 uur. Hierna liep ik dat jaar met wisselend succes nog 8 keer een halve Marathon. Ik won paarnwoude in 1:23 uur. I kreeg echter terecht een DQ achter m’n naam. Blijkbaar was ik ergens verkeerd gelopen en ik finishte na 17 kilometer al. 🙂 Ruud Smit ver achter me gelaten en ook nu weer geblesseerd, dit keer aan m’n linker knie. Dit herstel duurde tot Juni. Een hoogtepunt was de Midzomer Halve van Ulrum in het Lauwersmeer gebied bij de waddenzee. Ik liep heel relaxt 1:48 uur, Arjan en Rosette liepen die dag daar ook. Dat was erg gezellig in het warme zonnetje ‘s middags. Vanaf dit moment geen blessure meer gekend. Blijkbaar was m’n lichaam nu gewend geraakt aan de vreemde levensstijl.

Het dieptepunt van het jaar speelde zich af bij de zilvere kruis achmea loop in Haarlem, waar ik 1:55 uur liep op de 21 K. Iedereen had me gewaarschuwd dat je niet de Dam tot Dam moet lopen in de week voorafgaand aan de Achmea loop. De Achmea loop werd een drama vanaf het elf kilometer punt. Hierna was het zaak mezelf over de finish te slepen en lukte uiteindelijk. De benen wilde gewoon niet doen wat ik tegen ze zei. Ik was het behoorlijk zat na dat loopje en besloot dat ik het jaar gewoon ging uittrainen. Ik was gewoon te moe om nog iets nieuws te ondernemen. Een turbulent maar leerzaam eerste jaartje hardlopen was voorbij.

Toch nog een medaille verdient bij de dam to damloop!

Ik ben Jan en ik woon samen met Micky in Vogelenzang. Deze website gaat over de zaken die ons bezig houden in het leven zoals wonen, reizen, eten, natuur, opmerkelijke artikelen, youtube videos en sport. We houden werk gescheiden van prive, dus geen werk gerelateerde artikelen op deze website. Veel plezier en plaats gerust feedback onder de artikelen. Jan & Micky

2 Reacties

  • Janneman

    het pad was blijkbaar niet goed GROTE LETTERS kleine letters.. is gecorrigeerd nu.
    Ga zo het vervolg plaatsen..met nieuwe muziek natuurlijk 🙂

  • Harry

    Mooi gemaakt, leuk dat er zoveel info over het hardlopen in staat, alleen de muziek werkt niet, of komt dat door Chrome?
    Gr. Harry

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Loading Facebook Comments ...