Backpacking,  Sri Lanka

Sri Lanka Reizen naar Kandy

umb     

Luister naar de Baseballs tijdens het lezen
Dag 3 : vertrek uit Negombo om 07:00 uur dinsdag 21 september. Aankomst na middag in Kandy. Onder: Het meer van Kandy.

We hadden gelukkig zitplaatsen in de bus naar Kandy. De busrit duurde ongeveer 4 uur.
De bus terminal in Kandy was er een chaos van drukte. Het heeft ook geregend waardoor alles modderig was.
Om zo snel mogelijk aan de drukte te ontsnappen, liepen we door de menigte en toeterende bussen heen naar de doorgaande straat.
Op ons gevoel afgaand, liepen we rechtdoor de heuvel af. We wisten dat het centrum op loopafstand was van de bus terminal.
Na een kwartiertje lopen in de drukte met tuk tuk’s, auto’s, de hitte en de smog, vroeg Jan aan een winkelier om de weg naar het centrum. Volgens de vriendelijke winkelier hebben we vanaf de bus terminal precies de verkeerde kant op gelopen.

Wij namen een tuk tuk naar het centrum en lieten ons afzetten voor de deur van de Pizza hut. Voor de afstand die eigenlijk ook op loopafstand was, hebben we afgedingd tot RS 250.
Later leren we dat dit een ritje van RS 100 is. Het centrum van Kandy waar ook de busterminal en het trein station naast elkaar liggen, is niet groot en alles is op loopafstand.
Na de busrit van Negombo naar Kandy in een gammele bus die niet harder dan 50 km per uur rijdt, maar ontzettend heen en weer schudt, hebben we het gevoel dat al onze botten gebroken zijn.
Als je in Sri Lanka zou wonen en de lokale bussen zou gebruiken om je te verplaatsen zoals bijna iedereen hier doet, zal je nooit naar de sportschool hoeven te gaan. Het reizen met het openbaar vervoer zelf is heus fitnessen.
Daarnaast zit in alle gerechten en overige eetwaren geen dierlijke vet. In het begin heb je steeds een hongerig gevoel na een maaltijd. Maar na drie weken vetloos dieet, besef je dat je jezelf eigenlijk best goed en fit voelt.

Boven: tooth temple.

Aangekomen in de enige Pizza hut vestiging van Kandy, zijn we erg blij te ontdekken dat we eindelijk kunnen uitrusten en eten in de betrekkelijk schoon, gekoeld en rustige omgeving. In alle westerse zaken die vele malen duurder zijn dan de lokale aangelegenheden, staan bewakers die als taak hebben om de ongewenste lokalen en handelaren tegen te houden. Na het eten en drinken in de Pizza hut gingen we de omgeving rondom het meer verkennen.

De beroemde tooth tempel staat bij het meer. Er waren alleen honderden middelbare scholieren in een uniform op het terrein van de tempel. Zeer waarschijnlijk hebben ze een school excursie.
Volgens de beschrijving in een reisverhaal op het internet, waren er rondom het meer veel hotels en guesthuizen.

Het meest interessants in Kandy vinden we de apen die vrij rondlopen in en buiten de tempel complexen.
In Kandy, waar de belangrijkste boeddhistische tempel van heel Sri Lanka en misschien van de hele wereld is, is de consumptie en het verhandelen van vlees verboden.
Voor de dieren is Kandy en vooral het centrum rondom de tempel en het meer een paradijs.


Apen eten alleen de onderkant, het witte gedeelte van de lotus bloem. We ontmoeten later in de avond in het guesthouse twee Israelische backpackers die het volgende aan ons vertelden.
De door de pelgrims gekochte en aan het boeddha beeld in de tempel geofferde lotusbloemen worden via de achterdeur weggehaald en opnieuw verkocht aan de volgende pelgrims.
Deze aap heeft de bloemen gestolen van de tempel en meegenomen om op een veilig plekje op te eten.?

Boven : Al de toeristen stonden te lachen om het tafereel van de apen die de auto aan het vernielen was.
De eigenaar van deze auto was een straat handelaar. Hij was uiteraard niet blij met de apen maar durfde de apen niet te slaan en maakte met een stok in zijn hand slechts een enkele bewegingen om de apen weg te jagen.
Hij schreeuwde ook niet naar de apen.

Langs het meer hebben we een paar keer op een bank gezeten om bij te komen van de hitte.
Overal waar je bent in Sri Lanka, zie je veel scholieren.
In drie weken in Sri Lanka, hebben we geen bedelende, niet schoolgaande kinderen gezien.
Kinderen die we zien zijn altijd erg vrolijk en opgewekt. Ze zijn eerder erg nieuwsgierig en blij om buitenlanders te zien en aan te spreken dan verlegen.
Lotus : de bloem van het boeddhisme. Tussen de lotus bladeren zagen we ook kleine schildpadden die zich gauw verstoppen zodra ze een beweging zien.

Boven : er zijn ontelbaar veel vissen in het meer.
Vooral bij de plek waar het riviertje of een riool uitmondt, zitten talloze vissen. Zo te zien worden de vissen in dit meer niet gevangen en niet opgegeten door mensen. In het boeddhistische leer mag je geen levende wezens doden.
Daarom zijn de boeddhisten per definitie geen vleeseters en meestal eten ze ook geen vissen.
Dit beeld geeft je wel de indruk van hoe de rivieren en de zeeen eruit zouden zien als mensen geen vissen zouden vangen. ?

Boven :
Dit beest is waarschijnlijk geen boeddhist en geeft er ook geen donder om dat dit het terrein van de boeddha tempel is.
Je ziet meteen wie wel de vissen opeet. Zo te zien is deze ‘vreetzak’ gauw het water uitgekropen voordat hij door het vele eten naar de bodem zou zinken.
Aan de andere kant van de tempel hebben we de straat met drie guesthuizen achter elkaar op de heuvel gevonden zoals beschreven in een backpackers verhaal op een website.
Bij het derde guesthouse gingen we naar de kamers kijken. Op de bovenste verdieping waren kamers met airconditioning en een ruime zithoek met rotan tafels en stoelen, waarvandaan je een mooi uitzicht hebt.

Dit guesthouse schijnt ook in de Lonely Planet te staan en vooral het uitzicht hiervandaan zou geprezen zijn in de Lonely Planet. Toen wij aankwamen waren er geen gasten. Voor de kamer met de airconditioning wilden ze RS 1500. Als we goedkopere kamers wilden, hadden ze kamers zonder airconditioning op de lagere verdiepingen voor RS 1200. De genoemde prijzen waren eigenlijk dezelfde prijzen die we ook in de boeken en op het internet zagen.
Maar gezien het nu een laag seizoen is, en door het bijna plichtsmatig gevoel dat we moeten onderhandelen over de prijzen
om goede backpackers te zijn, hebben we met veel moeite afgedingd tot RS 1300.

Boven: ons balkon naast onze slaapkamer.
We hebben ons gestationeerd in onze nieuwe thuis en de kamer en de badkamer geinspecteerd.
Toen bleek dat er geen handdoeken en geen wc papier waren en de remote control voor de airco ontbrak eveneens.
Jan ging naar beneden om zijn verhaal te doen. Toen hij even later terug kwam, was hij woedend en had hij alleen een rolletje wc papier in zijn hand.
De jongens van het guesthouse wilden de remote control van de airco niet geven omdat wij te weinig betalen.
Jan heeft boos geroepen dat we weggaan. We hadden echter weinig zin om weer naar buiten te gaan omdat het net overnieuw begon te regenen en we nogal moe waren.
Micky ging naar beneden en RS 300 meer geboden waarna ze met de remote control van de airco terugkwam. Zo, alles weer opgelost. Vrede en airco voor vannacht voor RS 300 meer, he he…. gedoe… zie je, we zijn nog zulke groentjes, als de prijs goed is, moeten we niet zeuren..toch.

Regen regen…
Een jongen van het guesthouse kwam naar boven en deed alle ramen dicht.
We deden weer de ramen open nadat hij weg was.
In de verte zagen we opeens een hondachtig iets springen over de daken. Het was een aap.
Het is vreemd maar honden zie je overal in Sri Lanka, eingelijk zijn er veel te veel straat(zwerf)honden.?
Maar katten zie je bijna nergens. Als er over de daken iets beweegt, is de kans dat het een aap is, veel groter dan dat het een kat is. ?

Boven : Een wandeling langs het meer naar het centrum.
De jongens in het guesthouse roepen steeds dat we hun tuk tuk moeten gebruiken zodra we een stap over hun deurdrempel zetten.
Wij roepen steeds dat we willen wandelen, dit in het begin met een spijtig en verontschuldigend gebaar maar later steeds meer geirriteerd.
Als je de verstikkende hitte en de zwoele lucht die zo te voelen voor 95% uit het water bestaat,
dat je ook constant inademt, even wegdenkt,
is de wandeling langs het meer best leuk en zeer zeker exotisch.
Het klimaat in Kandy is iets koeler dan in Negombo. Straten zijn ook schoner en er is zelfs een gemeentelijke vuilophaaldienst.
Kandyanen die we spraken zijn erg trots op hun stad omdat het veel schoner is dan Negombo. Als ze horen dat we via Negombo komen, , halen ze hun neus op en roepen minachtend en hun hoofd schuddend. : ‘Ach, Negombo ! de vieze stad.. !’

Boven : Uitzicht vanuit de zitkamer op de bovenste verdieping waar onze kamer is.
Later in de middag hoort Micky beneden in de receptieruimte een toeriste die naar de prijs van de kamers informeert.
Ze zegt dat ze beneden in het andere guesthouse verblijft en graag wilt verhuizen als de prijs goed is.
Voor haar is de prijs van de kamer met de airconditioning RS 1800.
Ze gaat accoord en ze neemt in de namiddag samen met haar vriend hun intrek in de naast gelegen kamer op de bovenste verdieping.
‘s Avonds gingen we weer in de Pizza hut eten. Andere eetgelegenheid vonden we niet. In de buurt was er ook een vestiging van KFC maar het eten zag er niet smakelijk uit.

Boven : dans voorstelling
Na het eten in de Pizza hut, liepen we langs het meer in de richting van het theater gebouw dat achter de tempel staat, om de dans show te zien.
We kregen meteen een er vies uitziende man naast ons (zijn gebit zag zwart en bruin met overal gaten en stompjes van afgebroken tanden). Hij stelde zich voor als onze gids en moest alles weten van ons.
Hij wilde ons de weg wijzen naar het theater voor de traditionele dansvoorstelling. We wisten waar het was en waren al onderweg daarnaar toe. Maar dit boeide hem niet. Hij wilde niet weg en bleef naast ons of voor ons lopen tot aan het theater.
Geen idee of hij van het theater een provisie heeft gekregen. We zijn nog groentjes in dit deel van de wereld en ergerden ons enorm aan dit alles, de ongewenste gasten op straat en overal waar je bent…

De dans voorstelling duurt 45 minuten en kost RS 500 per persoon.
We zaten net als alle anderen een uur voor de aanvang in de zaal op de houtenbank. Als het donker is, is er echt niets te doen in de stad en het is ook geen pretje om je op straat te bevinden.
Daarom zitten we maar met zijn allen in de zaal om naar de handelaren te kijken en steeds nee te roepen en nee te schudden tegen de speelgoedwaren van de tientallen handelaren die met precies dezelfde handelswaren als hun collega’s beurtelings langs de rijen lopen.
Voor de toegangsprijs die we betaald hebben, vinden we de dansvoorstelling okay.
Het had echter niet langer dan een half uur moeten duren, want we vonden het nogal saai. Als afsluiting hebben ze een show met vuur.
Het op blote voeten lopen over de brandende kolen vinden we bijzonder. Zoiets hebben we weleens op tv gezien maar niet in het echt.

Boven : Tooth temple
Na afloop van de dansvoorstelling zagen we buiten bij de poort van de tempel alle toeristen die in het theater zaten, in de rijen staan voor de toegangspoort naar het terrein van de tempel. Wij sluiten ons ook aan in de rijen, mannen en vrouwen apart.
We worden gefouilleerd en onze tassen worden gecontroleerd. Binnen gekomen beseffen we dat we nogmaals in de rij moeten staan bij de kassa om een ticket te kopen. We werden nog een keer gefouilleerd, onze tassen werden gecontroleerd bij de ingang naar de tempel complexen. Toegangskaart kost RS 1000 per persoon. Voor de lokalen is het gratis. De schoenen moeten uit en ter bewaring afgegeven worden, RS 50.
Omdat het geregend heeft is alles zo vies van modder en water. Daarnaast zijn er zo veel lokalen die altijd op blote voeten op straat lopen, waardoor dus niets uitmaakt voor de hygiene. De hele terreinen waar we op blote voeten moeten lopen, voelen ontzettend smerig en glibberig aan.
In Korea en Japan moet je ook vaak schoenen uit doen als je naar binnen de tempel of naar binnenshuis wilt.
Dat heeft dan ook wel zin want binnenshuis loopt niemand met schoenen aan en buitenshuis loopt niemand op blote voeten, waardoor het binnenshuis schoon blijft door je schoenen uit te doen.
Hier in Sri Lanka waar veel mensen buiten op blote voeten lopen, is het gewoon ontzettend onprettig om op blote voeten te lopen omdat de grond en de vloer zo vies is. De regel om je schoenen uit te doen heeft dan ook niets te maken met de hygiene, zoals het geval is in Korea en Japan, maar een vorm van respect tonen, denken we dan… omdat Boeddha ook altijd op blote voeten liep… misschien.. maar de tijd waarin hij leefde, zeker 2400 jaar geleden, hadden ze ook geen schoenen..vermoeden we. En als er al schoeisel was, zou Boeddha het gewoon gemakkelijk gevonden hebben om op blote voeten te lopen, zoals het nog steeds het geval is bij iedereen in dit land die op blote voeten loopt waar het niet vereist is. We vragen ons af, wat de mensen die altijd al op blote voeten lopen, zullen moeten doen om respect te tonen wanneer ze de tempel betreden dan… schoenen aan doen.. ?
Een logica aan het tonen van respect en schoenen uitdoen zien we dus ook niet…. afijn, dit is gewoon een plaatselijke traditie. Jan voegt toe : bij ons moet je de hoed afdoen..hoewel.. daar wordt je hoofd niet vies van..dat is wel een verschil.
Ze kunnen wel een beetje nadenken over de regel.. nou.. als het afgeschaft wordt dan zullen de schoenen bewaarders hun baan verliezen… 🙂

Voor Micky die alleen het boeddhisme kent in de vorm van het Zen boeddhisme in Korea en Japan, is alles verrassend en in het begin beschouwt ze het enigzins afkeurend.
In de tempel is onophoudende herrie, die pijn doet aan je oren, geproduceerd door de traditionele band met djembé en trompetachtige toeters.
Tempel = Sereniteit, gaat dus niet op in deze tempel, later zien we dat dit voor het hele land geldt.

‘s avonds zijn er nog steeds schoolkinderen.


Op de eerste verdieping stonden enorme lange rijen bezoekers om de tand van Boeddha te zien.
We gingen eerst ook achteraan in de rij staan net als alle anderen, maar hebben snel opgegeven en gingen naar buiten.
Een keer per jaar tijdens de Kandy festival ergens in augustus wordt de tand geshowd aan het publiek.
De rest van het jaar zie je alleen een soort doos waar de tand in schijnt te zitten. We kwamen terug naar het guesthouse waar we twee nieuwe gasten aantroffen in de zitkamer op de begane grond waar een tv staat en een pc met internet verbinding. We maakten kennis met Israelische backpackers die twee maanden gereisd hebben in India voordat ze een paar dagen geleden in Sri Lanka aankwamen. Ze hadden een fles sterke drank bij zich die ze op de luchthaven hebben gekocht.
Wij probeerden bier te kopen maar in Kandy was het niet mogelijk. Niet alleen vlees maar ook alchoholische drank is in deze stad verboden en zeer moelijk te verkrijgen. We kregen een glas sterke drank van de jongens en een tijd met hun gezeten, babbelend over India en Sri Lanka voordat we naar boven gingen om te slapen. Het zijn ervaren backpackers die zich nergens aan storen.
?Alles, inclusief irritante handelaren, vinden ze niet echt irritant maar wel ‘amazing‘.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Loading Facebook Comments ...