Running a Marathon

Van 0 tot 42,195 km in 20 maanden 2010 (deel 3)

pj     

Luister tijdens het lezen naar Depeche Mode

Hallo beste lopers en lezers!

De marathon van Rotterdam 2010 zit er op met hoogte punten en dieptepunten. Het was erg koud op zondagmorgen toen Arjan, Lino en ik naar Rotterdam afreisden. We reisden samen met enkele mensen van de woensdagavond groep die voor ons traint, helaas weet ik hun namen niet, maar het was wel gezellig zo samen in de trein. Rotterdam was al goed in de stemming toen we daar aankwamen. Veel muziek en overal vrolijke mensen. Nadat we ons hadden omgekleed in een tent van de landmacht was het dan zo ver, op naar de start! Er stond een koude wind en er was nauwelijks zon, in het startvak was het gelukkig lekker warm zo met een paar duizend andere deelnemers. Om 10.55 begon Lee Towers te zingen dat we nooit alleen zouden lopen en dat klopte aardig. Ik schat toch dat er +/- 5000 mensen in ons startvak (e) stonden. Om 11 uur klonk er een kanonschot en heel de massa kwam in beweging.

 

Hierboven het traject door Rotterdam

Arjan liep met een groepje voor de 3: 45 uur mee en ik liep een stukje met Lino op wat erg gezellig was. Bij de eerste drinkpost was ik Lino kwijt en toen stond ik er alleen voor. Dit is iets waar ik aan gewend ben en dat bevalt me prima. Ik ren altijd vrolijk rond in m’n eigen wereldje. 🙂 Het lopen ging geweldig lekker, ik liep iedere 5 km tot aan de 30 km in 26 minuten en kwam zo op een tussen tijd van 2:37 uur en dat was een p.r. voor me. (in Schoorl liep ik 2:45 uur) Hierna begon de vermoeidheid een rol te spelen, de benen begonnen zwaar te worden. Ik wist er toch nog een 28 minuten uit te persen tot de 35 km. Hierna ging het echt bergafwaarts. Nooit eerder heb ik zoveel pijn in m’n benen en eigenlijk heel m’n lichaam gevoeld. Wie heeft het verzonnen dat een Marathon 42 km moet zijn?! Eindelijk op 40 km aangekomen en het huilen stond me nader dan het lachen. Het deelnemersveld was ondertussen veranderd in een slagveld. Overal strompelden mensen en zag je ze staan te rekken. Wel een opsteker dat ik het niet alleen moeilijk had. Gedeelde smart is halve smart zegt men. Nu nog maar 2 kilometer.. De laatste 2 kilometer waren een lijdensweg en duurden 13 minuten. Iedere spier in m’n benen stond op knappen, maar naarmate de Coolsingel in zicht kwam begon de moed ook weer toe te nemen.

Hierboven de Erasmusbrug tijdens de Rotterdam Marathon 2010

Nu rechtsaf de Coolsingel op en dan is het nog 500 meter. Lee Towers was gelukkig al naar huis, dat had ik echt niet meer kunnen verdragen. Waarschijnlijk had hij z’n tekst aangepast als hij me had gezien naar “you never strompel alone”. Nog 100 meter en dan zit het er eindelijk op, ik kwam uiteindelijk over de finish in 3:53 uur.

Alweer een P.R. Het eerste half uur geen blij gevoel maar veel emotie. Wel voelde ik veel trots dat ik het had volbracht. Na het omkleden zag ik Lino ook weer, hij liep rond de 3: 36 uur, een geweldige tijd denk ik.. Arjan liep rond de 3:43 uur en dat was natuurlijk ook erg mooi. Volgens mij kwam iedereen dus thuis met een P.R.?! Ondertussen kan ik weer lachen en ben ik blij dat ik het gedaan heb. Jeetje m’n eerste Marathon zit er op!

Yeaaaaaaaahhhhhhhhhhhh!! Volgend jaar weer!

Kijk de sfeer impressie op video hieronder.

Ik ben Jan en ik woon samen met Micky in Vogelenzang. Deze website gaat over de zaken die ons bezig houden in het leven zoals wonen, reizen, eten, natuur, opmerkelijke artikelen, youtube videos en sport. We houden werk gescheiden van prive, dus geen werk gerelateerde artikelen op deze website. Veel plezier en plaats gerust feedback onder de artikelen. Jan & Micky

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Loading Facebook Comments ...